شعر
درباره سایت
امکانات وب
-->-->-->
زندگانیــــم و زمـــین زندان ماست
زندگـــــانی درد بی درمـان ماست
راندگانیــــم از بهشــت جــــــاودان
وین زمین زنـــدان جاویدان ماست
گندم آدم چــه با مــا كـــــرده است
كآســیای چــــرخ سرگردان ماست
جسم قبــر و جـــامه قبر و خانه قبر
باز لفظ زندگــــــان عنــــوان ماست
جمع آب و آتشـــیم و خــــــاك و باد
این بنــــای خـــانه ی ویران ماست
نــور را مــــــانی ، كه انـــدر لانه ها
روز باران هر نم طــــــــوفان ماست
احتـــــــیاج این كاســـه دریـــــوزگی
كوزه آب و تغــــــار و نـــــان ماتست
آبروی مابه صـــــددر ریخـــــته است
لقـــمه نانی كه در انبــــــان ماست
جز به اشـــك توبه نتــــــوان پاك كرد
لكه ننگی كــــه بر دامــــــان ماست
میزبان را نیــــــز با خــــــــود می برد
مهلت عمری كه خود مهمان ماست
خـــضر راه خویشــــتن باش ای فقیر
چشم گریان چشــمه حیوان ماست
شهریار
برچسب:
نویسنده: پسرخاله